s/y AGAPE

De klachten en de onrust nemen toe in Nederland. Langzaamaan stromen de verzoeken binnen of we wel veilig aan de overkant zijn aangekomen na onze radiostilte. Sorry, we zitten gewoon in het relaxte Surinaamse ritme. Veel te warm om hard te werken, wat vandaag niet hoeft, doen we morgen! Na 2 weken op zee waren het zwembad  bij de ankerplaats, de overweldigende natuur, de aardige mensen en heerlijke eten in dit land interessanter dan achter de computer zitten. Maar hier dan nu toch eindelijk een terugblik op onze eerste échte oversteek en onze aankomst in Domburg, Suriname. Eén van de hoogtepunten van de overtocht: Mahi mahi gevangen!! Slechte start Als we terugkijken naar de oversteek dan zijn we erg tevreden over hoe het is gegaan. Uiteraard hebben we een valse start als we op 7 december vertrekken en Rosalie midden in de nacht buikloop krijgt. Ze loopt letterlijk leeg en binnen no-time hebben we een gigantische berg was. Slecht begin! Terugvaren is de enige optie ...

Het is stil als ik dit blog schrijf, als afsluitende opdracht voor school schrijft Valerie in haar dagboek en Rosalie leest een boek. Stil, dat gebeurt niet vaak met de kinderen om ons heen. Het is heftig en intens om elke dag met z’n vieren te zijn. De stilte en rust die we ook hoopten te vinden is er maar op weinig momenten. Nu we ongeveer 100 dagen op pad zijn dringt dat besef tot ons door. Er is hier een andere werkelijkheid, hier op de Canarische eilanden begint ons echte vertrekkersbestaan. Althans, zo voelt dat. We zijn eindelijk gewend aan het leven onderweg. Een leven met pieken en dalen, zoals dat thuis ook is. Dus voor diegenen die jaloers zijn, ook hier bestaat het leven uit hard werken, zeurende kinderen, maar dat alles wordt omlijst door heel veel zonneschijn, veel nieuwe vrienden, sterrenhemels, zonsondergangen, mooie eilanden, witte stranden en palmbomen. Kortom: een heel mooi leven. Geen vakantie, maar een heel mooi leven! We kunnen echt genieten, maar dat is niet de ...

Met weemoed nemen we afscheid van Spanje. We weten het, er komen nog genoeg mooie bestemmingen aan, maar Spanje was gewoon heel erg mooi. De Ria’s hebben ons hart gestolen. De Ria’s, dat zijn geen mooie Spaanse dames; dat zijn een soort fjorden in de regio Galicië (noord-west Spanje). Mooie baaien, wandelingen over rotsen, zwemmen in zoetwaterbronnen, witte stranden, ankeren voor onbewoonde eilandjes, kleine stukjes zeilen met heerlijke wind, lekker eten; dat is in een notendop de Spaanse Ria’s. OK, de zee is een stuk kouder dan aan de andere kant van Spanje, soms maar 15 graden, dus zwemmen in zee is heel erg fris. Dat is waarschijnlijk de reden is dat het toerisme hier niet zo groot is, maar dat is dan ook echt het enige nadeel van deze regio. Pareltjes Dan komt de mooiste plek van de reis tot nu toe: Islas Cies. Twee pareltjes van eilanden voor de ingang van Ria de Vigo. Parelwitte stranden, zwembadblauwe zee en prachtige wandelingen over rotsen.   het strand bij Isl...