s/y AGAPE

Vanavond om 00:00 uur is het nog 100 dagen tot vertrek! Wel ff een momentje en voor de gelegenheid hebben we een countdown op ons blog geplaatst. Langzaamaan beginnen we echt toe te werken naar het moment van vertrek, we hebben alvast onze sportabonnementen opgezegd per 22 juli, afspraken voor nieuwe paspoorten ingepland bij de gemeente, bezoek aan de optometrist voor de meiden in juni voor het geval ze nog een nieuwe bril moeten, tandarts bezoeken ingepland, etc. En nu wordt het wel heel echt ....... deze maand gaan we allebei onze ontslagbrief indienen op het werk. Let the final countdown begin!

Weer een belangrijke stap op weg naar 22 juli: ons huis te huur zetten. Inmiddels wonen we zo'n 10 weken op Spui 6 en we vinden het er heerlijk. Voor ons gevoel wonen we midden in de natuur, de vogels fluiten ons de hele dag tegemoet, een specht tikt vrolijk tegen de boomstammen en het wordt elke dag groener om ons heen. Het strand is om de hoek, dus regelmatig genieten we tijdens een avondwandelingetje van de zonsondergang. De meiden zijn ook gewend en vinden de buurt erg leuk, omdat er veel doen is voor ze, aldus Valerie. Skatepark en strand om de hoek. Ook school is dichtbij. De meiden vinden het heerlijk om elke ochtend met papa (en soms mama) langs het water naar school te wandelen. Het huis zelf bevalt ook erg goed. De kleinere oppervlakte zit ons niet in de weg, want we hebben een stuk minder spullen. De huiskamer is gezellig, de keuken super praktisch en de nieuwe badkamer fijn. Onze slaapkamer op zolder is lekker rustig; in het weekend kunnen we uitslapen zonder dat de...

Waarom? Daarom? Veel vragen komen op ons af van mensen die over onze plannen horen. Al honderden keren vertelden we wat we gaan doen en vaak krijgen we dan ook deze vraag. Hoe komen jullie er op om zoiets te doen? Af en toe voel je je ook wel een alien tussen iedereen die bezig is met carrière, nieuwe auto, groter huis, meer, meer, meer. Wij gaan tegen de stroom in. Kopen een kleiner huis en doen spullen weg. Zaterdag 1 april voelden we ons even normaal. Toen organiseerde het blad Zeilen een dag voor vertrekkers zoals wij. Boten en bemanningen die ook aankomende zomer gaan vertrekken. Sommigen net als wij voor 'maar' een jaar, sommigen voor meerdere jaren en enkelen voor onbepaalde tijd. Heerlijk om in gezelschap te zijn van mensen die dat normaal vinden, die snappen waar we mee bezig zijn, die snappen hoe het voelt en wat het met je doet. Toch blijft het antwoord op de vraag 'waarom doen jullie dit eigenlijk' best lastig te beantwoorden en dat lukt ook eigenlijk niet ...

En dan ineens is het lente, staan de krokussen te bloeien in onze nieuwe tuin en begint het te kriebelen om te gaan zeilen, maar... helaas, daarvan is voorlopig geen sprake. Geen weekendjes weg plannen, maar klusweekenden plannen. Tussen alle bedrijven door, want naast onze grootse plannen om in juli te vertrekken, gaat het leven gewoon nog z'n gangetje. Judo wedstrijd hier, drum optreden daar, oudergesprekken op school, vakantie i.v.m. 45 jarig huwelijk van Conny's ouders, opleidingsdagen voor Rob. Maar ook gaan we nog cursussen volgen voor de reis (EHBO, meteo, etc.), verdere afspraken maken met school. En je zou het haast vergeten; we werken ook nog. En dus ineens staat de agenda tot aan de zomer bijna vol en blijken er maar 5 echte klusweekenden over te zijn. Stress? Nou nee, het valt mee. We hebben een aardig overzicht van wat ons nog te doen staat, dus op zich zou het moeten lukken, zo denken we. Maar we weten ook dat elke klus tegenvalt. Zo bouwt Rob op dit moment een ex...

Sinds onze laatste blog in oktober is er veel gebeurd, we hebben de boot zonder mast naar Huizen gevaren, zodat we dichtbij huis kunnen klussen, maar tot nu toe zijn we eigenlijk alleen nog maar bezig met het huis. We hebben een nieuw, kleiner huis gekocht, waar we 1 februari gaan wonen, om het later dit jaar te gaan verhuren. Ons huidige huis moeten we leeghalen en inmiddels hebben we een levendige handel op marktplaats en rijden we af en aan naar de stort en de kringloop. We hebben zoveel spullen verzameld in al die jaren en dit ontspullen is denk ik één van de eerste grote stappen in 'onze grote reis'. Wie mij (Conny) kent, weet dat ik het lastig vind om afscheid te nemen van spullen: "Kunnen we hier nog iets mee? Geen idee, leg maar op de vliering, je weet maar nooit." Zo ging het jaren. Maar straks in ons nieuwe veel kleinere huis en het feit dat we die gaan verhuren en dus zeer beperkt spullen kunnen opslaan, is het zaak zoveel mogelijk weg te doen. Ik heb de sm...

Een paar weken geleden schreef ik m’n frustratie van me af in een blog, omdat het er naar uit zag dat we onze reis minimaal een jaar zouden moeten gaan uitstellen. Ik had het blog nog niet geplaatst, want uiterlijk in de herfstvakantie zouden we de knoop definitief doorhakken en het uitstel wereldkundig maken. Eigenlijk wisten we het al een tijdje;  ons huis was na anderhalf jaar nog steeds niet verkocht, waardoor we onvoldoende konden sparen i.v.m. hoge woonlasten. Bovendien is verkoop van ons huis voorwaarde voor vertrek. Maar ineens, op de eerste dag van de herfstvakantie, zijn we een prijs overeengekomen met een kopende partij. Dus: ONS HUIS IS VERKOCHT, per 1 februari. Nog 6 weken onder voorbehoud financiering, maar we gaan er vanuit dat dat gaat lukken. En als alles rond is, is het zeker, dan kunnen we op reis!!!!!!! Vertrekdatum We waren inmiddels al bijna gewend aan uitstel naar 2018, maar door de verkoop kunnen we   22 juli 2017 toch gewoon in onze agenda ...

Onze generale repetitie zit er op! We zijn, volgens de kenners, klaar voor vertrek! Een zware generale repetitie, richting Zweden, daarover lees je in dit blog. We zijn inmiddels alweer een paar weekjes terug van vakantie, maar door drukte nog niet eerder kunnen posten.  Oud-Hollands ankeren Met 3 boten begint onze vakantie op zaterdag 23 juli in Enkhuizen. Ik stel de bemanningen even voor: de Dixbay met aan boord Idris, Berenice en Finn, de White Witch in Blue van Roelof, Aranka, Myrthe en Wouter, beide bemanningen zijn ex-vertrekkers van een rondje Atlantic. En natuurlijk de Agape. Drie stoere zeilschepen, zes volwassenen en vijf kids in de leeftijd van 5 t/m 11 jaar; naar wat later zou blijken de juiste ingrediënten voor een top vakantie. 81 uur op zee Die zondag arriveren vertrekkers Leon en Frida van de Puff in Enkhuizen. Aangezien de wind nog niet gunstig is om naar Zweden te vertrekken, kunnen wij  de Puff tijdens de laatste mijl escorteren naar hun ...

Het vertrekkers seizoen is weer begonnen, oftewel, de komende maand gooien weer heel wat zeilers de trossen los voor een rondje Atlantic of een rondje wereld. Met veel nieuwsgierigheid gaan we die weer volgen. Van sommige blogs volgen we alleen de lange oversteken, van andere blogs lezen we elke letter. Waarom? Omdat het goed geschreven is, of omdat ze een zelfde type boot hebben als wij, weer anderen omdat ze kinderen aan boord hebben. Ook een stukje psychologie aan boord vinden we interessant, hoe doe je dat nou? met z'n allen op zo weinig m2? Blogs die we minder volgen, zijn die met héle grote boten en/of met onbeperkte reisduur. Bijvoorbeeld een 50+ voet boot met wasmachine, mega watertanks, watermaker, centrale verwarming, etc aan boord, die minimaal 10 jaar de tijd hebben. Zo'n vertrekker maakt naar ons gevoel een heel andere reis dan wij. Wij gaan redelijk primitief op pad, 1 à 2 jaar met alleen het noodzakelijke comfort aan boord. We kijken daarom liever hoe ande...

Vorige week vrijdag had Valerie haar eerste zeilles voor CWO1 bij watersportvereniging Het Bovenwater ( http://www.wvbovenwater.nl/ ). Ze vond het echt fantastisch, hieronder de beelden van haar eerste vaart :-) Trots op onze eigen 'kleine' schipper!

We hebben nog maar net een halleluja blog geplaatst over de heerlijke zeiltochten rondom Hemelvaart, maar hoe anders was het tijdens het Pinksterweekend. Het scheelde niet veel, of we hadden ons zojuist gemonteerde reddingsvlot direct kunnen uittesten... Vrijdagavond gingen we al naar Lelystad, daar moesten we nog wat klusjes doen. Het oude reddingsvlot werd afgehaald door Ben die daarmee het Marker- en IJsselmeer (on)veilig gaat maken en wij gingen het nieuwe 6-persoons reddingsvlot monteren. Natuurlijk zat deze klus, net als vele andere klussen, ietwat tegen. Want toen hij aan de hekstoel aan bakboordzijde hing (voor de niet-zeilers, dat is het hekje achteraan de boot en in dit geval aan de linkerkant) toen bleek dat we hem toch beter aan stuurboord (de rechterkant) hadden kunnen hangen. Maar daar hingen al de joon (reddingsmiddel) en de houder voor de buitenboordmotor. Die moesten er dus af en aan de bakboordzijde weer op. Dat alles ging vrijdagavond niet meer lukken, bovendien ...

Geweldig, dat is in één woord onze eerste zeiltrip van dit jaar. Vooralsnog hadden we ons ingesteld op weekenden lang klussen, maar we waren al best opgeschoten en met het mooie weer tijdens het Hemelvaartweekend konden we niet anders dan het ruime sop kiezen. Maar... terwijl we dit schrijven is de temperatuur alweer gehalveerd, dus hoog tijd om weer het serieuze kluswerk op te pakken. Vrijdag 29 april is de boot eindelijk klaar bij Schaap in Lelystad, waar we enkele weekenden klussend aan de boot hebben doorgebracht en waar door Schaap de FAN-TAS-TI-SCHE stuurautomaat is ingebouwd, een Raymarine EV-200 sail. Deze Harry is goud waard. We hebben eindelijk weer een paar handjes erbij aan boord zodat we heerlijk kunnen chillen (en klussen) tijdens het varen. De eerste nacht in onze eigen haven in Lelystad is nog erg koud, maar zaterdag komt de zon er bij, kunnen we de zeilen erop zetten en varen we na de lunch naar Volendam. Daar heeft Rob zondag  (terwijl de h...